Forum USS Phoenix

Kontynuacja z:
https://muzeum.startrek.pl/forum/index.php?action=vthread&forum=5&topic=2232&page=2
I z:
http://trek.pl/forum/topic/arthur-c-clarke/

O (książkowej) "Odysei kosmicznej" rocznicowo:
https://esensja.pl/ksiazka/publicystyka/tekst.html?id=34139

I o "2010..." (też powieściowej) do kompletu:
https://esensja.pl/ksiazka/recenzje/tekst.html?id=34155

Na marginesie pierwszej sceny "Odysei...":
https://www.science.org/doi/10.1126/science.abq7487
https://oko.press/ludzie-niemal-wygineli-900-tysiecy-lat-temu

Cytat: Q__ w 12 Wrz 2023, 02:43Na marginesie pierwszej sceny "Odysei...":
https://www.science.org/doi/10.1126/science.abq7487
https://oko.press/ludzie-niemal-wygineli-900-tysiecy-lat-temu

Milion lat temu to ludzie już jedli mięso - choć trudno powiedzieć ile. W czasach, kiedy Clarke i Kubrick pracowali nad Odyseją 2001 to istniało jeszcze przeświadczenie, że szympansy nie jedzą mięsa i nie polują. To, że szympansy polują i to przy użyciu gałęzi, wiadomo dopiero od 2007 roku. Inna sprawa, że Australopiteki (bo to one byłyby tymi przodkami człowieka żyjącymi 3 mln lat temu) od czasów Raymonda Darta były uważane za drapieżniki

Ja tu chciałem pochwalić A.C.C., a Ty wywlekasz mu - uzasadnione ówczesnym stanem wiedzy, co prawda (jak sam przyznajesz) - pomyłki :P . Ale, że z zacięciem popularyzatora, to może i dobrze... ;)

Cytat: rs w 18 Wrz 2023, 21:25Inna sprawa, że Australopiteki (bo to one byłyby tymi przodkami człowieka żyjącymi 3 mln lat temu) od czasów Raymonda Darta były uważane za drapieżniki

I stąd "Odyseja..." pokazywała pewną wizję tego, jak się nimi stały...

Ja mam olbrzymią słabość do pierwszej częścią książkowej wersji Odysei 2001. Kubrick mógł pewne rzeczy jedynie pokazać obrazem. Do tego narracja Clarke`a jest dłuższa niż filmowa. Clarke pokazuje myśli
"W zaawansowanym wieku dwudziestu pięciu lat nadal był silny i sprawny. Jeśli szczęście dalej będzie mu dopisywać, jeśli zdoła uniknąć wypadków, chorób, drapieżników i nie umrze z głodu, może przeżyje jeszcze nawet dziesięć lat".

"Kiedy pierwszy słaby blask świtu zakradł się do jaskini, Obserwator Księżyca zauważył, że jego ojciec zmarł w nocy. Nie wiedział, że Stary był jego ojcem, pokrewieństwo pozostawało jeszcze poza ich sferą pojmowania, ale kiedy spojrzał na wychudzone ciało, odczuł osobliwy niepokój, który w jego świecie był nieśmiałym poprzednikiem smutku".

A co do filmu - małpolud (czyli powieściowy Obserwator Księżyca) poluje w filmie na tapira, których w Afryce nie występowały

Cytat: rs w 19 Wrz 2023, 10:15Kubrick mógł pewne rzeczy jedynie pokazać obrazem. Do tego narracja Clarke`a jest dłuższa niż filmowa. Clarke pokazuje myśli

Nie da się ukryć. Czyni to powieść konkretniejszą od filmu - z jednej strony mniej wizyjną i podatną na rozmaite krytyczne (nad) interpretacje, z drugiej strony poniekąd (bo nie lekceważmy siły kubrickowego obrazu) ciekawszą, przynajmniej dla miłośników SF, futurologizowania i naukowego filozofowania...

ps. Nie zdziw się oznaczeniu, że edytowałem Twojego posta - usunąłem z cytatów formatowanie, które dało na forum efekt rozkrzaczenia ;)

czytając Odyseję 2001 po raz pierwszy, zdziwiłem się, że statek Dave'a Bowmana leci do Saturna, a nie Jowisza

Teraz pewnie wiesz, że dokonano zamiany, bo Trumbull nie był w stanie stworzyć dość dobrego modelu Saturna (co udało mu się dopiero na etapie "Silent Running").

O tym, że na Iapetusie odkryto coś co wygląda jak powieściowe oko z Monolitem w środku, też zapewne słyszałeś? A propos:
https://solarsystem.nasa.gov/resources/10073/sir-arthur-c-clarkes-2007-iapetus-flyby-greeting/

Trochę zastanawiałem się, czy Odyseja kosmiczna 2001 łączy się z Końcem dzieciństwa. Cykl odysei kosmicznej skończyłem na początkowych partiach 2010: Odysei kosmicznej, więc dalsze losy Europy są dla mnie  nie znane :) a swoją drogą porównywano Monolit z sondą von Neumana, albo istotą boską, która pozwala Ziemianom kolonizować wszystko poza Europą - tak jak w raju człowiek mógł sięgnąć po wszystko poza owocem drzewa poznania dobra i zła

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 16:31Trochę zastanawiałem się, czy Odyseja kosmiczna 2001 łączy się z Końcem dzieciństwa.

Fabularnie, in universe, oczywiście nie mają ze sobą nic wspólnego, ale niewątpliwie łączy je filozofia, zaduma A.C.C. nad piętrami i perspektywami ewolucji kosmicznego Rozumu. Przy czym w "Końcu..." naznaczone jest to (by nie rzec splamione) przejściową autorską wiarą w nieudowodnione cuda-niewidy, w "Odysei..." ma już charakter czysto scjentyficzny.

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 16:31Cykl odysei kosmicznej skończyłem na początkowych partiach 2010: Odysei kosmicznej

Dokończ tę część przynajmniej. Wielu uznaje, że jest to powieść lepsza od jedynki, jedna z najlepszych w dorobku Clarke'a. (Co do filmu - do oryginału oczywiście nie ma podejścia, ale jest hyamsowa "2010..." b. solidną produkcją SF.)

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 16:31a swoją drogą porównywano Monolit z sondą von Neumana, albo istotą boską, która pozwala Ziemianom kolonizować wszystko poza Europą - tak jak w raju człowiek mógł sięgnąć po wszystko poza owocem drzewa poznania dobra i zła

Tak, Monolity zdają się działać na zasadzie w/w sondy. A religijne czytanie filmu Kubricka (powieści już niekoniecznie ;)) jest dość częste...

Z Clarke`a najbardziej lubię opowiadania. Szczególnie dwuznaczność Wyprawy ratunkowej, albo Gwiazdy

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 21:22Z Clarke`a najbardziej lubię opowiadania.

Prawda. Te są w jego dorobku najlepsze. Stare opowiadania z lat '40, '50, budujące obraz przyszłej eksploracji Kosmosu, głównie naszego Układu. "Gwiazda" też się w to wpisuje, acz dotyczy już dalszych okolic...

Tak a propos Posterunku. Po pierwsze pisząc opowiadanie Clarke wierzył, że na Księżycu mogło istnieć prymitywne życie. Fakt Clarke napisał opowiadanie w 1948 roku, wtedy jeszcze wyobrażano sobie, że Ziemia może nie być aż taka wyjątkowa :)  W opowiadaniu Clarke`a powstanie piramidy na Księżycu przesunięto w stosunku do późniejszego filmu do dalekiej przeszłości, do ery paleolitycznej. Trochę jak Lovecraft :)
 

W wielu opowiadaniach Clarke stawiał na zaskakujące zakończenie, zmieniające sens całego tekstu. To jak w Przebudzeniu, gdzie ostatni człowiek odkrywa, że wojnę z owadami ludzkość  ostatecznie przepadła. W Wyprawie ratunkowej okazało się, że podziw dla pomysłowości człowieka szybko zastąpiły obawy przed nowymi przybyszami. W Posterunku okazało się, że użycie bomby atomowej może sprowadzić twórców piramidy, którzy nie muszą być wcale przyjaźni. W Gwieździe astronom-duchowny dowiaduje się, że gwiazda betlejemska zniszczyła nieznaną cywilizację

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 22:07Po pierwsze pisząc opowiadanie Clarke wierzył, że na Księżycu mogło istnieć prymitywne życie. Fakt Clarke napisał opowiadanie w 1948 roku

W sumie mogło istnieć, tylko dawno temu:
https://www.liebertpub.com/doi/10.1089/ast.2018.1844
https://www.astronomy.com/science/life-on-the-moon-maybe-long-ago/

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 22:07wtedy jeszcze wyobrażano sobie, że Ziemia może nie być aż taka wyjątkowa :)

Po pierwsze były to i tak wyobrażenia skromne na tle wcześniejszych wewnątrzukładowych fantazji Burroughsa, Kuttnera czy Heinleina.
Po drugie (mimo, że wyszło na to, że duży Księżyc odgrywa swoją rolę) tak naprawdę wciąż nie wiemy czy wyjątkowa jest - nie tylko w tym znaczeniu, czy w innych układach planetarnych nie istnieje Rozum (może nawet gęsto rozsiany, choć trudny do wykrycia), ale i w tym sensie czy na którymś z sąsiednich ciał nie bytuje właśnie coś prymitywnego.

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 22:07W opowiadaniu Clarke`a powstanie piramidy na Księżycu przesunięto w stosunku do późniejszego filmu do dalekiej przeszłości, do ery paleolitycznej.

Monolit Tycho w filmie też był stary, jak się zdaje.

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 22:07Trochę jak Lovecraft :)

Nawiasem: nie wiem czy wiesz, że Clarke popełnił nawet parodię utworów Lovecrafta (skoro to nazwisko tu padło)?
https://lovecraft.fandom.com/wiki/At_the_Mountains_of_Murkiness
https://www.amazon.com/Mountains-Murkiness-H-P-Lovecraft-Parody/dp/B002NO2OJ6

Cytat: rs w 20 Wrz 2023, 22:13W wielu opowiadaniach Clarke stawiał na zaskakujące zakończenie, zmieniające sens całego tekstu.

To dość typowe dla klasycznej SF, którą Lem porównywał w tym względzie do - również klasycznych - kryminałów (na przykładzie nowelek A.C.C. właśnie), przyznając przy tym, że fantastyka naukowa oferuje większe możliwości zaskakiwania...

Cytat: Q__ w 20 Wrz 2023, 22:30Nawiasem: nie wiem czy wiesz, że Clarke popełnił nawet parodię utworów Lovecrafta (skoro to nazwisko tu padło)?
https://lovecraft.fandom.com/wiki/At_the_Mountains_of_Murkiness
https://www.amazon.com/Mountains-Murkiness-H-P-Lovecraft-Parody/dp/B002NO2OJ6

Cekawe. Tego nie znam

Jak na A.C.C takie sobie (to jednak poważny, i od poważnych tematów, pisarz był, parodię i komizm trudno uznać za jego żywioł), ale sięgnij jak będziesz miał możliwość...

Po raz kolejny za Drixem...
https://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/Webb/Webb_finds_carbon_source_on_surface_of_Jupiter_s_moon_Europa

Jeszcze wyjdzie, że Clarke miał rację z tą Europą...  ;)

Matt McIrvin dalej^* pisze o Clarke'u:
https://mmcirvin.dreamwidth.org/506565.html
https://mmcirvin.dreamwidth.org/508273.html
https://mmcirvin.dreamwidth.org/508639.html

* http://trek.pl/forum/topic/stanislaw-lem/page/4/#post-249097

Wracając do esensyjnego cyklu recenzji... O "Odysei kosmicznej 2061":
https://esensja.pl/ksiazka/recenzje/tekst.html?id=34320

Clarke - lata temu - o przyszłości:
https://www.youtube.com/watch?v=YwELr8ir9qM

I - dekadę później - o Plutonie, Obcych, i perpetuum mobile:
https://www.youtube.com/watch?v=dVPLm0vlQHw

Oraz - dość niedawno - o AI:
https://www.youtube.com/watch?v=TJ7kZbDQ3Qo

Wracając do esensyjnego cyklu recenzji po raz ostatni... O "Odysei kosmicznej 3001":
https://esensja.pl/ksiazka/recenzje/tekst.html?id=34384

Wracając do clarke'owej parodii Lovecrafta - wyszła niedawno (czyli dwa lata temu, hehe, a ja się dopiero zorientowałem :P) po polsku, w takiej - skądinąd nienadzwyczajnej jako całość - antologii:
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4963948/szalenstwo-cthulhu

Jeszcze jedna analiza "Odysei kosmicznej":
https://www.youtube.com/watch?v=tKKz3EF1hYw

Zaczynam czytać Spotkanie z Ramą Clarke`a. Trochę widać czas napisania książki. Np. osuszanie Morza Śródziemnego. To pojawia się też u S. Lema. Ani Lem ani Clarke nie pomyśleli o efektach jakie by dało takie przedsięwzięcie. Przecież to byłaby katastrofa. Clarke opublikował książkę w 1973 roku, ale nawet wtedy powinno się zastanowić nad konsekwencjami. PS. w STNG nie osuszano morza, ale za to formowano kontynent na oceanie - projekt Atlantyda.

Cytat: rs w 08 Sty 2024, 16:51Np. osuszanie Morza Śródziemnego. To pojawia się też u S. Lema. Ani Lem ani Clarke nie pomyśleli o efektach jakie by dało takie przedsięwzięcie. Przecież to byłaby katastrofa. Clarke opublikował książkę w 1973 roku, ale nawet wtedy powinno się zastanowić nad konsekwencjami.

Tak, wybitne intelekty, a tego nie domyśleli do końca. Z drugiej strony - tematyka ekologiczna (choć pojawiła się dobrych kilka lat przed "Spotkaniem...", w "Diunie", i to w samym centrum jej fabuły) nie była jeszcze tak popularna, więc też tak o niej nie myślano - owszem, wystąpiła np. w roku 1974, w "Wydziedziczonych" Le Guin (w głębokim tle fabuły), ale tylko w b. oczywistym kontekście gospodarki rabunkowej i zanieczyszczeńia planety.

skończyłem czytać Spotkanie z Ramą. Powieść jest twardą sf, jak łatwo się było domyśleć. Jakby ktoś nie wiedziałby im był autor to domyśliłby się, że interesował się inżynierią. Autor zastanawia się nad technologią np jak skonstruowana była ważka.  drugiej strony powieść jest trochę pusta - ekspedycja poznaje martwy świat, który staje się coraz mniej martwy, ale niewiele się dzieje. Świat Ramy jest mało zrozumiały, to nie Góry Szaleństwa, w którym podróżnicy odgadują los badanego miasta. Tutaj niewiele wiadomo o twórcach Ramy, oprócz tego że są wyżsi niż ludzie. To jednak nie jest Pierścień Nivena.

Cytat: rs w 13 Sty 2024, 22:41To jednak nie jest Pierścień Nivena.

Przy czym - IMHO - jest to przewaga "Spotkania..." (dopisków do niego nie liczę, choć Lem-syn je przekładał). Zostajemy z Obcą zagadką, nie serwuje się nam spaceoperowej dosłowności^*.

* Tu wróćmy do tej nieszczęsnej 1I/ʻOumuamua, którą posądzano o bycie rillajfowym ekwiwalentem Ramy. Była - jak wszystko wskazuje - obiektem naturalnym, ale przecież gdyby było inaczej, gdybyśmy zdobyli dowód na jej Obce pochodzenie, to tylko z tą wiedzą (że istnieje/istniała poza Ziemią cywilizacja zdolna ją zbudować) byśmy pozostali. Poza tym bylibyśmy - jeśli o nią chodzi - głupi jak wprzódy. I właśnie taką sytuację Clarke realistycznie przedstawił.

(Inna sprawa, że i "Pierścień" lubię,  nie tylko za związki z ST i GL.)

Pierścien i Spotkanie z Ramą są trochę inne, choć oba się natychmiast kojarzą. Dla Nivena akcja na artefakt jest pretekstem do odkrycia roli obcych w historii ludzkości i zabawa z religią Kzinów, którzy wyciągnęli wnioski z porażek ze strony ludzkości.
Tak powieść Clarke`a jest bardziej realistyczną wersją w Górach szaleństwa. A co do realizmu, to pomysł na ludziach żyjących na Merkurym jest pomysłem cudacznym. Przy czym Clarke wyraźnie pisał o istnieniu kolonii na Merkurym [1]. Do tego nie są to miasta krążące na orbicie planety, a fizyczne mieszkanie na niej [2]. Postęp cywilizacji postępem, ale chyba statek w atmosferze Wenus wygląda bardziej realnie.

[1] - "Większa część ludzkości uważa, że Merkury jest czymś bardzo zbliżonym do piekła. Przynajmniej wystarczałby jako piekło, dopóki nie nadarzyłoby się coś gorszego. Ale Merkurianie są dumni ze swej cudacznej planety, na której dzień trwa dłużej niż rok, wschody i zachody Słońca następują dwa razy i płyną rzeki ciekłego metalu. W porównaniu z Merkurym Księżyc i Mars stanowiły wyzwanie nieomal dziecinne. Dopóki człowiek nie wyląduje na Wenus, jeśli w ogóle to zrobi, nigdzie nie będzie na niego czekało otoczenie bardziej wrogie niż to, które zastał na Merkurym.A jednak Merkury pod niejednym względem okazał się kluczem do Układu Słonecznego. Teraz rozumiało się to samo przez się, ale minęło bez mała sto lat ery kosmicznej, nim ten fakt w końcu sobie uświadomiono. Merkurianie nigdy nie dają nikomu zapomnieć o tym.Jeszcze zanim ludzie dotarli na Merkurego, anormalna jego gęstość wskazywała na istnienie tam ciężkich pierwiastków. Jego bogactwa nadal jednak zdumiewają i gwarantują, że co najmniej przez tysiąc lat najważniejsze metale cywilizacji ludzkiej się nie wyczerpią. W dodatku te skarby znajdują się jakże fortunnie w miejscu, gdzie energia słoneczna jest dziesięć razy większa niż na chłodnej Ziemi. Energia bez ograniczeń i bez ograniczeń metal — to cały Merkury. Jego wielkie magnetyczne wyrzutnie mogą wystrzeliwać produkty do każdego odbiorcy w Układzie Słonecznym. Eksportuje się z niego również energię pod postacią syntetycznych izotopów transuranowych bądź czystego promieniowania. Padła nawet propozycja, żeby merkuriańskie lasery roztopiły pewnego dnia olbrzymiego Jowisza, ale ten pomysł nie został dobrze przyjęty na innych planetach. Technologia pozwalająca ugotować Jowisza otworzyłaby zbyt wiele kuszących możliwości szantażu międzyplanetarnego. Fakt, że troskę o to w ogóle wyrażono, mówi sporo o powszechnym stosunku do Merkurian. Szanuje się ich za nieustępliwość i umiejętności techniczne, podziwia sposób, w jaki podbili tę straszną planetę. Ale nie darzy się ich sympatią, a tym bardziej zaufaniem. Jednocześnie można ich zrozumieć. Merkurianie — krąży takie dowcipne powiedzonko — czasami zachowują się tak, jakby Słońce było ich własnością. Łączy ich z nim bliska więź ni to miłości, ni to nienawiści. Podobna łączyła niegdyś wikingów z morzem, Nepalczyków z Himalajami, Eskimosów z tundrą. Byliby bardzo nieszczęśliwi, gdyby coś stanęło pomiędzy nimi a tą naturalną siłą, która rządzi ich życiem".

[2] - "Niektórzy psychologowie twierdzili, że nie sposób w pełni zrozumieć mentalność kogokolwiek urodzonego i wychowanego na Merkurym. Bezpowrotnie wygnani z Ziemi trzy razy silniejszym jej przyciąganiem Merkurianie mogą stać na Księżycu i przez wąską przepaść patrzeć na planetę swych przodków — nawet własnych rodziców — nigdy jednak nie mogą tej planety odwiedzić. Więc oczywiście mówili, że odwiedzić jej nie chcą. Ale tylko udawali, że mają w pogardzie te łagodne deszcze, falujące pola, te jeziora i morza, i niebieskie niebo — wszystko, co mogli znać jedynie z nagrań. Ich planetę nagrzewała tak potężna energia słoneczna, że temperatura w ciągu dnia często dochodziła do sześciuset stopni. Przywdziali dosyć chełpliwie twarde pancerze brutalności, w których jednak z bliska widać szczeliny. Co więcej, byli raczej słabi fizycznie, skoro mogli żyć wyłącznie w całkowitej izolacji od otoczenia. Merkurianin, choćby nawet znosił przyciąganie ziemskie, zupełnie by opadł z sił w ciągu jednego upalnego dnia w jakimkolwiek kraju tropikalnym na Ziemi".

Cytat: rs w 14 Sty 2024, 21:27Dla Nivena akcja na artefakt jest pretekstem do odkrycia roli obcych w historii ludzkości i zabawa z religią Kzinów, którzy wyciągnęli wnioski z porażek ze strony ludzkości.

Tak czy owak fikcją budującą na fikcji, choć idea, że najdrapieżniejsi mogą wyginąć na wojnach ma sens dający się odnieść do rzeczywistości.

Cytat: rs w 14 Sty 2024, 21:27pomysł na ludziach żyjących na Merkurym jest pomysłem cudacznym. Przy czym Clarke wyraźnie pisał o istnieniu kolonii na Merkurym [1]. Do tego nie są to miasta krążące na orbicie planety, a fizyczne mieszkanie na niej [2]. Postęp cywilizacji postępem, ale chyba statek w atmosferze Wenus wygląda bardziej realnie.

Pamiętajmy, że w wypadku Merkurego:

"Temperatura powierzchni waha się od −173 °C do 427 °C."
https://pl.wikipedia.org/wiki/Merkury

Podczas gdy dla Wenus:

"Temperatura przy powierzchni planety wynosi 740 K (467 °C), ciśnienie 93 bary (9,3 MPa, równe panującemu około 900 m pod powierzchnią wody na Ziemi), natomiast gęstość 67 kg/m³. W atmosferze Wenus obecne są nieprzezroczyste chmury kwasu siarkowego"
https://pl.wikipedia.org/wiki/Atmosfera_Wenus

Jak widać w tym drugim wypadku nie tylko temperatura jest gorętsza, ale dochodzą i dodatkowe wyzwania.

Przy czym zatrzymałbym się jeszcze na chwilę przy merkuriańskich laserach - niewykluczone bowiem, że odgrywają rolę chłodzącą, jak w "Słonecznym Nurku" Brina:
https://muzeum.startrek.pl/forum/index.php?action=vthread&forum=2&topic=2765&page=1#msg250130

ps. Jak poprzednio musiałem Ci usunąć pewien element formatowania tekstu eBooka, który tu wyświetlał się jako znaczki utrudniające czytanie.

"Wenus - paradoksalnie, mimo łatki bardzo nieprzyjaznej planety, to właśnie ta planeta oprócz Marsa jest coraz poważniej brana pod uwagę jako potencjalnie miejsce do skolonizowania. Szczególnie po ujawnieniu ostatnich rewelacjach o istnieniu fosforowodoru w atmosferze tej planety, który mógłby świadczyć o jakiejś formie życia na tej planecie. Wenus, choć bardzo niesprzyjający na swojej powierzchni, daje dość przyzwoite warunki do życia wysoko w chmurach (ok. 50 km), gdzie panuje wysoka, choć "znośna" temperatura i ciśnienie podobne do tego ziemskiego".


https://zapytajfizyka.fuw.edu.pl/pytania/czy-czlowiek-moglby-przebywac-w-atmosferze-wenus/

Pytanie jak spowodować by hipotetyczne wenusjańskie latające miasta utrzymywały stale bezpieczny pułap. Co mogłoby być tak wydajnym źródłem napędu?

Gdy o technikaliach mowa... Czy w ogóle wiemy dość o technologii świata przedstawionego, by móc oceniać co jest dla jego mieszkańców wykonalne, a co nie...

nie wiem, czy baza na Merkurym, gdzie istnieją olbrzymie różnice między temperaturami jest bardziej realna niż statkki w atmosferze Wenus. Myślę, że ani jedno ani drugie jest nierealne :)

Cytat: rs w 15 Sty 2024, 11:43Myślę, że ani jedno ani drugie jest nierealne :)

Myśleć możesz (choć sam Clarke ze swoimi prawami by się nie zgodził ;)) :). Nie wiemy jednak dostatecznie dużo ani o świecie utworu (jak wspominałem), ani - tym bardziej - o tym, jak będzie wyglądał realny postęp techniczny, w jakiej kolejności jakie technologie powstaną, by było to czymś więcej, niż subiektywnym osądem. Ja tam nawet dziś, gdy od czasu lądowania na Księżycu spektakularnych sukcesów brak (jeśli stacji kosmicznych nie liczymy), nie byłbym takim pesymistą, by cokolwiek wykluczać.

Ja jestem pesymistą. Coraz mniej wierzę, aby człowiek dotarł w perspektywie pokolenia do Marsa. Clarke urodził się raptem 14 lat po pierwszym locie w powietrzu. Miał 40 lat, kiedy wniósł się pierwszy satelita ponad atmosferę, 44 kiedy pierwszy człowiek poleciał w kosmos, 52 kiedy człowiek wylądował na Księżycu. Tempo było tak szybkie, że można byłoby się spodziewać się przekraczania kolejnych granic.

W tempo to ja też niezbyt wierzę (mimo ambitnych planów typu Gateway), ale na to, że kiedyś się uda - nie tracę nadziei.

Krótka ekranizacja "Spotkania z Ramą":
https://www.youtube.com/watch?v=ogWaSbRckXI

I EckhartsLadder o "Odysei kosmicznej":
https://www.youtube.com/watch?v=LJlxEJg8UsI
Oraz "Końcu dzieciństwa":
https://www.youtube.com/watch?v=iY4bUHYYvH8

W "Pieśniach dalekiej Ziemi" A.C.C. postawił na energię punktu zerowego... i wygląda na to, że przedobrzył:
https://www.kwantowo.pl/2024/02/04/energia-punktu-zerowego-diagramy/

W swoim epitafium dla Clarke'a Benford chwalił ponadczasowość jego eseistycznych "Profiles of the Future":
https://www.nature.com/articles/452546a

Może by je w końcu ktoś przetłumaczył na polski (zwł. że "Summa technologiae" doczekała się już angielskiego wydania).

Znajdą się i na blogu Charliego (nieliczne) recenzje A.C.C.:
http://charliethelibrarian.com/arthur-c-clarke-opowiesci-z-dziesieciu-swiatow/
http://charliethelibrarian.com/arthur-c-clarke-koniec-dziecinstwa/

O paru (mniej lub bardziej) znanych powieściach Clarke'a:
https://reactormag.com/science-and-a-thrilling-space-rescue-a-fall-of-moondust-by-arthur-c-clarke/
https://reactormag.com/hi-stranger-new-in-town-rendezvous-with-rama-by-arthur-c-clarke/
https://reactormag.com/a-science-fiction-writer-in-space-sands-of-mars-by-arthur-c-clarke/

Pochwała "Fontann raju":
https://www.youtube.com/watch?v=M-zpQLDwqrA

Temat szaleństwa HAL-a wiecznie żywy:
https://www.youtube.com/watch?v=cQ3e9q28uOQ

Koledzy z Geekosfery, i Drix, informują, że Clarke kolejnego już kosmicznego hołdu się doczekał:
https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=867888392133205&id=100067361554453
https://amaranthinebooks.com/product/2001-a-space-odyssey-monolith-edition/

Analiza strony astrofizycznej "Gwiazdy" ACC:
https://warwick.ac.uk/fac/sci/physics/research/astro/people/stanway/sciencefiction/cosmicstories/the_star/

O Odysei kosmicznej, całym cyklu:
https://www.youtube.com/watch?v=9uZpXYi_-OM

Dość kontrowersyjna pochwała "Odysei...":
https://film.org.pl/a/2001-odyseja-kosmiczna-czy-po-50-latach-nadal-jest-najlepszym-filmem-science-fiction-160458

EckhartsLadder o "Gwieździe" Clarke'a:
https://www.youtube.com/watch?v=dHqcFK7J1Qk

Za Drixem. "Odyseja..." książkowa a filmowa:
https://www.youtube.com/watch?v=DfyPaFanwhk

Za Drixem. O Monolicie z "Odysei...":
https://youtu.be/JmhDex2jzro

https://katedra.nast.pl/nowosci/34823/Wehikul-na-wrzesien/

BTW. Chętnie bym zobaczył Clarke'a z tamtych lat w przekładzie Lema (seniora, bo junior tłumaczył ;)), niestety - awykonalne.

Za Drixem. O "Dziewięciu miliardach..." Clarke'a:
https://youtu.be/6HwsMd2ynB0

Refleksje po latach o "Kowbojach oceanu" ACC:
https://reactormag.com/under-the-sea-the-deep-range-by-arthur-c-clarke/

Oraz ujawniony promocyjnie fragment polskiego wydania "A Fall of Moondust":
https://katedra.nast.pl/art.php5?id=8674
Plus recenzja:
https://katedra.nast.pl/art.php5?id=8700

Drix zwraca uwagę na fajną bluzę w stylu "Odysei...":
https://www.geeksoutfit.com/products/2001-a-space-odyssey-classic-knit-sweatshirt
Jest i podobna:
https://www.geeksoutfit.com/products/2001-a-space-odyssey-classic-scene-button-up-pocket-shirt

Za Drixem. O "Spotkaniu z Ramą":
https://youtu.be/4CKz8mTlbMQ

Przy czym widzę, że to cała lista omówień (głównie) najklasyczniejszej klasyki jest:
https://www.youtube.com/playlist?list=PLsImycvc_HWHRjp6fGk-BmJ_G14a8m2us

Drix przypomina znany cytat z ACC:
https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=1399705922189733&id=100064510157312