Asimov - twórczość przeniesiona na ekran

[Q__]

Mnie tam najbardziej zaskoczyło, że mimo kompletnej odmienności założeń (bo gdzie demon - choć być może naukowy - na współczesnej Ziemi, a gdzie Tichy czy Trurl z Klapaucjuszem) jest ten asimovowski humor jakoś - a nawet bardziej, niż jakoś - pokrewny lemowskiemu (choć autorskie ambicje znacznie mniejsze).

ps. Dorzucę info, o czym mowa:
https://en.wikipedia.org/wiki/Azazel_(Asimov)

[rs]

Mnie zaskoczyło staroświeckość humoru Asimova. Lata osiemdziesiąte, a przedstawia świat jakby z konserwy. Lema też trochę widać - bohater ratujący świat, gdyż tam gdzie jest psują się komputery taki jest

[Q__]

Mnie zaskoczyło staroświeckość humoru Asimova. Lata osiemdziesiąte, a przedstawia świat jakby z konserwy.

W sumie to dość typowe. Autorzy, nawet cenieni, często zatrzymują się mentalnie w pewnej epoce. Taki np. Wodehouse zaczął opisywać (na wesoło) wiktoriańskich bohaterów w powieści powstałej tuż po formalnym zakończeniu tej ery, i tak mu zostało do lat '70 XX wieku.

[Q__]

Za Drixem. Trailer 3 sezonu Fundacji:
https://www.youtube.com/watch?v=5bMCpnEi4k0

Tu się na naszym serwerze dyskusja rozwinęła:

we are waiting
to z siostrą się obejrzy
choć pewnie 1 i 2 sezon w dużej mierze zapomniała

carzingan
Warto obejrzeć Foundation? Parę miesięcy temu obejrzałem pierwszy odcinek, już nic nie pamiętam, i też jakoś się za specjalnie nie wciągnąłem

Q__
Pierwszy odcinek był dość wierną - a wystawną wizualnie - ekranizacją oryginalnego opowiadania z nieszkodliwymi swapami płciowo-kolorystycznymi. Potem zasadniczo twórcy idą własną drogą. Więc zależy, czy chcesz ekranizacji Asimova czy wysokobudżetowego serialu SF...

ps. Dorzucę zdjęcia promocyjne:
https://reactormag.com/foundation-season-3-teaser-gives-us-the-mule-a-release-date-and-a-beatific-lee-pace/

[Q__]

Za Drixem. Pełniejszy trailer trzeciego sezonu Fundacji:
https://www.youtube.com/watch?v=C53xEOdxz70

[Q__]

I jeszcze ujawnione kadry z 3 sezonu Fundacji:
https://reactormag.com/the-mule-is-here-in-foundation-season-3-trailer/

[Q__]

Wywiad z Pilou Asbækiem, odtwórcą roli Muła w serialowej Fundacji:
https://reactormag.com/foundation-pilou-asbaek-channeled-the-little-prince-in-order-to-play-the-mule/
I kolejny - z odtwórcami trzech Cleonów i Demerzel:
https://reactormag.com/foundation-the-cleons-demerzel-tease-their-characters-season-3-journeys/

[Q__]

Skoro niedawno wspomniałem Muła...
https://www.youtube.com/watch?v=Wrk0nPiOsSk

[Q__]

Fundacja vs Diuna:
https://www.youtube.com/watch?v=IaW9ew4-zsI

[Q__]

O Triremach z serialowej Fundacji:
https://www.youtube.com/watch?v=CgK6lDMWYxo

[rs]

W sumie Asimov był najlepszy tam, gdzie trudno o przeniesienie na ekran (choć Koniec Wieczności można by sfilmować i nawet nie byłoby to nudne). Na przykład opowiadanie Ostatnie Pytanie. Mamy tylko migawki i superkomputer (który przenosi się do chmury. Z jednej strony ograniczenia epoki, w której powstał, komputery są centralne, proces ukomputeryzowania zwykłyvh ludzi jest dużo powolniejszy niż kosmiczna ekspansja, z drugiej ewoluuje), który zbiera dane jak odwrócić entropie i już po wyginięciu człowieka staje się Bogiem, który tworzy wszechświat od nowa. W sumie Asimov przewidział w nim kilka procesów, które zachodzą dużo szybciej - zatrzymanie ekspansji ludzkości, rozproszony komputer - sieć komputerową, dane w chmurze

[Q__]

Ach, "Ostatnie pytanie". Jak bywam - trochę pod wpływem Lema, ale przecież nie wbrew sobie - krytyczny wobec Asimova, tak nigdy nie zaprzeczę, że to opowiadanie jest genialne (choć jego warstwa naukowa jest dość... fantazyjna, a zakończenie prędzej symboliczne, niż do dosłownego czytania). Ale nie zgodzę się, że jest to niefilmowalne. Owszem, struktura byłaby jeszcze bardziej rozbita na oddzielone w czasie sekwencje, niż w "Odysei...", a nad przeniesieniem na ekran pewnych wątków należałoby pokombinować (gdzie najbardziej leniwym wyjściem wydaje się komentarz z offu lub napisy na ekranie), lecz mam wrażenie, że dobry artysta dałby sobie z tym radę, tylko gdzie teraz takich szukać?

[rs]

Sam Asimov był chyba mocno zadowolony z tego opowiadania. Tekst jest stary, więc nie czepiam się nietrafności pomysłów. Porównując opowiadanie i późniejszy Star Trek ludzkość przyszłości jest trochę jak Q. Potężny i znudzony. U Asimova nie ma innych cywilizacji (są wspomniani w Końcu wieczności, ale przeciwieństwie do innych autorów takich jak Heinlein układ słoneczny nie jest pełen inteligentnego życia), więc owa przyszła ludzkość nie może się bawić bardziej prymitywnymi gatunkami.

[Q__]

Sam Asimov był chyba mocno zadowolony z tego opowiadania.

Był. I przyznajmy szczerze, że miał po temu wszelkie powody. (Choć Lem czy Dukaj w jego sytuacji pewnie by po latach krytykowali, a wcześniej palili rękopisy . No, ale różne są temperamenty...)

Tekst jest stary, więc nie czepiam się nietrafności pomysłów.

Lamp to i ja się nie czepiam (zresztą są dziedziny, w których wracają do łask, o czym kiedyś na Lem.pl gadaliśmy), ale już pól siłowych i nadprzestrzeni - owszem. To jest rekwizytornia "Doca" Smitha, nie - poważnej SF, aczkolwiek - paradoksalnie - stanowi b. małą rysę na monolicie jakości tego opowiadania .

U Asimova nie ma innych cywilizacji

Tak, jeśli chodzi o Obcych i Kontakt Asimov wydaje się podskórnie jeszcze bardziej sceptyczny, niż Lem^*. Z drugiej strony zostawiając tym samym ludzkości (i robotom) cały Wszechświat jako poletko do zagospodarowania. (Trudno więc w efekcie powiedzieć czy był tak wielkim pesymistą, czy optymistą.)

* Choć w "The Gods Themselves" do owocnego porozumienia z b. odmiennym gatunkiem jednak dochodzi. Ale też była to końcówka jego SF-owej aktywności, i próba udowodnienia, że potrafi jednak pisać o Innych (i seksie). (Pewnie więc raczej challenge, niż wyraz światopoglądu.) A i bohaterowie "Nastania nocy" co najmniej mogą być istotami z innego ewolucyjnego korzenia, choć to akurat najmniej się tam liczy.

owa przyszła ludzkość nie może się bawić bardziej prymitywnymi gatunkami.

Jakiś zapamiętały ludofob mógłby dowodzić, że dzięki temu (brakowi marnowania czasu na bzdury ) zdołała zdobyć dość wiedzy, by odwrócić entropię .

ps. Z innej beczki... Damien Walter o psychohistorii:
https://www.youtube.com/watch?v=g7btG1q1TZc

[rs]

Czytałem opowiadanie Dzień łowców. Asimov i dinozaury pomysł trochę szalony, ale w sumie nawiązuje do późniejszej koncepcji hipotezy sylurskiej. W sumie jest to jednak pewne skrzyżowanie z Lovecraftem Drugi tekst, który czytałem to Everest. Z jednej strony zapomina się ile czasu minęło już od młodości Asimova i jak stara jest już jego proza, z drugiej jak niedawno człowiek wszedł na Mount Everest